Beklenti ve İlerleme

Standard

ortakoy

Geçenlerde bir bloga rastladım. Benim gibi bir çok arkadaşımın özenle hazırlandığı ve halen devam etmekte olduğu bazı çalışmalarla ilgili deneyimlerin ve bilgilerin paylaşıldığı kişisel bir blog. Samimi ve çok açıklayıcı bilgilerle doluydu. Geçmişten en son yazılanların başlıklarına önce bir göz attım. 3 yılı geçmişti blog ilk açılalı. Her yeni yazı ile küçük bir detay daha fazla gözüme batmaya başladı. Dünden beri girmiyorum bloğa. Gözüme batan şeyin ne olduğunu da artık biliyorum. Beklenti.

Beklenti en büyük kabusumuz bir çoğumuzun. Oysa en sık dinlediğimiz, aldığımız eğitimlerde en çok tekrarlanan konu da bu değil miydi? Ne yönde hareket etmeye başlarsak başlayalım hepimizin bir başarı ya da kazanç arzusu var. Yoksa neden herhangi bir eylemde bulunalım ki? Hareket mutlaka bir sonuca varmalı ki kendimizce bir amaca ulaşalım. Henüz eyleme geçmeden kafamızda olasılıkları öngörerek çıkarımda bulunuyoruz. Bunları yaparsam sonunda bu, yapmazsam sonunda bu olacak diye. Genelde hesapladıklarımızın hiçbiri olmadan yaşamımıza devam ediyoruz. Her defasında bu duruma düşüyor olduğumuz gerçeğini sürekli unutarak yeniden, yeni bir hareket öncesi tasarlıyoruz.

Bir çoğumuz hayatımızın herhangi bir döneminde içinde uyanan merak nedeni ile çalışmalar öğreniyoruz. Öğrendiğimiz ve uyguladığımız bu çalışmalarla belli bir haz durumuna ( maddi veya manevi her tür başarı içsel bir haz oluşturmuyor mu? ) varmayı hedefliyoruz. Ulaşamadığımız an itibari ile ya öğreteni ya da yöntemi suçluyoruz. Doğamız böyle kusur asla bizde değil daima bizim dışımızdadır ne de olsa.  Bütün derdimiz bambaşkadır aslında. Hiçbir konuda yeterli çabayı ve sabrı göstermemiş olma alışkanlığımız yeniden devrededir sadece. Her değişimin ya da dönüşümün başlangıcı, güçlenmesi ve belli bir fazdan sonra da geçici kalıcı evresi yok mudur? Başladığımız noktadan oldukça farklı yepyeni bir yerdeyizdir aslında. Aradaki en büyük fark başlangıçta istediğimiz hedefleri gerçekleştirememiş olmanın verdiği tatmin olamamadır elimizde olan. Beklentilerimizi karşılamamıştır. Bunun arkasından yeni başka bir çalışma ya da yol ile devam ederiz. Aynı düşünce biçimi ile aynı sonuca ulaşacağımızı bir defa daha unutarak.

Okuduğum o blogda bunu gördüm. Yıllarca verilen emekler bir kenara konmuş ve başka yollarda mutluluk aranmış. Hazineyi bulmuşken, biraz daha derini kazıp çıkartacakken, burada değilmiş başka yere bakayım diyen birini gördüm. Öğrendiğimiz bir tane çalışma bile olsa esas başarı, sadece onu yapabilmekte. Aç gözlü olmadan, beklentiden uzak kendimizi teslim ederek. Bırakarak…

Beklentiyi bırakabilmek, bir uygulamayı sadece o uygulamayı yapabilmenin keyfini çıkartmak olarak bırakıp hayata, hayatına dönüştürebilenlere saygıyla… Bize bunu öğretebilenlere, anımsatanlara, yanyana olamadıklarımıza da minnetle, sevgiyle…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s