4 Kural – Para

Standard

3. Cai –  Para: Yolda yürümek için makul bir para kaynağına sahip olmak gerekmektedir. Bu hiçbir zaman büyük paralara sahip olmak anlamına gelmemektedir. On eviniz olsa da bir tek yatakta yatacak, 10 arabanız olsa da birini kullanacaksınız. O nedenle maddi konularda açgözlü bir tavır ruhsal yolculuk için bir engeldir. Aynı şekilde büyük maddi sıkıntılar da yolculuk için bir engeldir. Ruhsal yolculuk aynı zamanda fiziksel olarak yolculuk yapmayı ya da ileri seviyelerde işinizden bir süre uzak kalmayı gerektirebilir. Bu dönemlerde ihtiyaç duyacağınız bir maddi birikime sahip olmak yeterlidir.

Para hepimiz için çoğu zaman problemlerimizin ne büyük kaynağı. Hayatımızın her adımında elimizde olmadığında bir adım sonrasını göremeyişimizin nedeni. Bir çoğumuz özellikle bilgelik temelli eğitimlerin ücretsiz olmaları gerekliliğini her fırsatta söyleriz. İfade ederiz ya da duyarız. Sanki eğitim veren insanların ödemeleri gereken hiçbir faturaları yok gibi gelir bize. Onlar hayatlarını parasız idare edebilmenin yollarını bulmuşlardır zaten bu nedenle öğretmen olmuşlar gibi gelir. Oysa ki kimse kazancı olmadan hayatını idame ettiremez.

Bilgi bir birikim ve çabanın sonucunda elde edilir. Emeğin ve sıkıntının bütüklüğü bilginin bizler tarafından kendimize dönüşmemize olanak tanır. Sorumlu daima paradır ve biz asla yeterli miktara sahip değilizdir. Sahip olduğumuzu ise harcayacağımız daha “öncelikli” ihtiyaçlara ayırırız. Sahip olmamız ile olmamamızın asla farketmediği eşyalara para öderken içimiz sızlamaz. Onlardan hevesimizi 3-5 haftada belki günde çıkarırız. Aklımıza gelen tek şey onlara sahip olmanın hazzıdır.

Eğitimlere verilen para ise öyle değildir. Eğitimlere, öğretmenlere verilen para öyle değildir. O insanlar ömürlerini bu uğurda harcamıştır ama bize bedava vermelidirler. Ne de olsa bilgelik bunu gerektirir. Gerçek bilgelerin neler yaptığına dair çok fazla tanıklığımız varmış gibi sadece öyle isteriz. Geçmişin bilgelerinin öyle olması gerektiğine dair düşlerimiz vardır. Onların erdemlerine methiyeler dizen kitaplara tonlarca para veririz. O kitaplardaki insanları kendimize öğretmen sayarız. Onların gerçek olup olmadıklarını asla sorgulamayız. Öğretmenler ulu varlıklardır. Erdemlerinden ötürü yemek bile yemez, tuvalete gitmez, herhangi ödeyecek faturaları da yoktur.

İşte bir çoğumuzun anladığı eğitim ve para ilişkisi bu garip fikre odaklanır. Gerçeği aramak emek ister. Acılıdır. Çünkü en büyük acımızdan kurtulabilme adına kendimiz dahil her şeye karşı amansız bir savaşa girişiriz.

Elbette para sadece öğretmene ödenmiyor. Eğitim için gittiğiniz mekanlara, yol için kullandığınız araçlara her şeye para harcıyorsunuz. Para yoksa eğitim de mi yok diye düşünebiliriz. Onun da bir çözümü vardır. Herkes kendi çözümünü üreterek bu Yol’a çıkmalıdır.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s