Kendime diyemediklerimdir.

Standard

Kendime soru sorduğumda yanıt alamamak ne acaip saçmalıktır ya. Neden içimde benim kendime sorduğuma yanıt verebilen bişilerim yok? Kendimi serbest bırakamayışımıni kendimi sakince koyveremeyişimini içimdeki beni bağlayanın ne olduğunu bana açıklayamayan nedir? Neden kendimi bunca gevşetemeyişim. Nedir benim kendimle derdim. Nedir benim kendimde bırakamadığım. Kendimde görmekten kaçtığım, kendimden kaçtığım ne?

Kendime dönüp bakıyorum Ataol Behramoğlu’nun dediği gibi içimdeki dost’a gidiyorum, “kimi zaman bir çocuğum müzik kutusu baş ucumda, ne zaman bir dosta gitsem evde yoklar”. Kendimi bulamıyorum nereye bakmam lazım onu bile bilmiyorum.

Konuşmaya geldiğimde her ota boka laf ebeliği yapabilen ben kendime geldiğimde çaresizlikten çırpınıyorum. Halim vah ki vahlar başıma. Çıkacağım elbet de ne kadar zamanda ne şekilde bilmiyorum.

Dün bir arkadaşım dedi “yüzleşeceklerin çok ağır olacak bundan emin misin?” diye. Yüzleşmekten başka ne yolum var ki nasıl ilerleyeceğim ki. Nasıl nefes alacağım ki?

Biri hep derdi, “Nefes alamıyorum gökyüzü dar geliyorsun açıl biraz.”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s