Gurbet

Standard

Bir zamanlar böyleydi. Biz çocuktuk. Umutlarımız bile vardı. Masumiyetin ne olduğunu bilmezdik. Çünkü masumduk. Kimsenin kimseye saygısızlığını görmezdik biz. Utanırdık saygısızlık yaparız diye. İstemeyi bile öğrenmedik yıllarımız geçti bizlerden alınanlarla tükenemedik. Başkaları birşeyler oldular biz kesere bile sap olamadık.  Eski zamanlar bir başka güzeldi. Yeni ayrı güzel belki. Ya da bizler bildiğimiz gibi yüzleri görmek istiyoruz. O bildik kokuları duymak, utanırken ki kızarışlarımızın tadını naifliğini arıyoruz. Ar damarımız çatlamayışına şaşırmaktan bunaldığımızdan belki de. Korkularımız bize boyun eğdiremedi hiç. Karşımızdakiler bize istediklerini yaptırdıklarında sandılar ki aslında bize hükmederler. asla bilemediler ki biz sadece saygımızdan geri çekildik. Dilimize geleni dilimizi ısırıp yuttuk biz. Onlar hiç bilemedi. Biz travmalarımızla, yaralarımızla gülümserken, onlar kendilerini kandırışlarına bizi de katmak istediler. Bir zamanlar biz çocuktuk. Bugün büyümek istemeyen çocuklar olduk. Büyüklerin dünyasında, sizlerin dünyasında öyle çok şey gördük ki, biz oyuncaklarımızı sevdik. Oyunlarımıza geri döndük. Bizim evimiz gurbette. Sizlerin görmediği bilmediği denizlerin ötesindeki yerde. Lacivert zannedersiniz siz. Keyfinize bakın. Biz oyun oyunumuza bakarız.

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s